บทที่ 224

เอเลนมองใบหน้ายิ้มแย้มของเอมิลี่แล้วขยับไปกระแทกประตูปิดทันที

“เดี๋ยวสิ เอเลน!” เอมิลี่ร้องขึ้น พลางยื่นมือเข้าไปขวางในช่องประตูอย่างไม่ลังเล เพื่อขัดขวางบานประตูที่กำลังจะปิดลง

“อ๊ะ—!”

เสียงร้องด้วยความเจ็บปวด ข้อมือของเอมิลี่ที่ถูกประตูหนีบเริ่มแดงก่ำ ดวงตาของเธอคลอหน่วงไปด้วยน้ำตาทันที

เอเลนจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ